Adım Sacide Yılmaz. 21 Ekimden bu yana 22 yaşında olmaktayım. Günler su gibi geçiyor,en kısa zamanda[yani param olunca] botox yaptırmak umuduyla bu cümleyi tamamlıyorum.Neyse işte biyografi yazıyordum ben. Öncelikle bir sitenin ünlü sanatçılarla ilgili hazırladığı küçük biyograficiği kopyalayacağım sizler için.
Geçmiş
Babası, o çok küçükken ölmüş. Sacide, okula gitmek yerine, kariyerini modellikte sürdürmeyi planlamıştı. Hevesli bir sinema izleyicisidir. Irkçılıktan ve adaletsiz toplumlardan nefret eder. İlkokulda beden eğitimi hocasına aşık olmuştur.
Evet,bu genel anlamda doğdu. Ancak babam ölmedi, Yılmaz Anne'nin dırdır ve de vırvırlarına dayanamayarak evi terk etti. Bir daha da dönemedi garibim. Günler , aylar birbirini kovaladı.Develer tellal,biz ortokulda "Inimigos do Ritmo" dinler ve de arkadaşlarla söyler iken kariyer planlarım yavaş yavaş oluşmaya başladı. Öncelikle piyasaya girmenin kolay yollarını aramaya başladım,malum kalite pek şan şöhret getirmiyor. E tabi bir de güzel olunca bunu da kullanıp mankenliğe başlayayım dedim. Ancak yavaş yavaş dünyanın değerlerini sorgulamaya başlayınca,benim ideallerim böyle olmamasına karar verdim. Gençken etkiledi bizi yeni dünya görüşleri... Adalet aradık,bulamadık arkadaşlarla;insan ayrımcılığı falan onaylanacak gibi değil zaten. İşte böyle böyle liseye geldik. Sınıfta beraber okuduğum iki arkadaşımla ,ki kendilerini önceki postlardan tanıyorsunuz, kader bizi birbirimize yakınlaştırdı. Ben hem dünya düzenine hem de bedenciye olan aşkıma isyan modlarındaydım o sıralar. Bizi ne paklar dedik,bir de baktık ki tabak gibi ortada her şey. Grubumuzu kurduk,zaten altyapıları olan enstürümantal yeteneklerimizi de geliştirmeye yöneldik. Ben çocukluk hayalim olan elektro gitarı çalmayı öğrendim,geliştirdim,daha da iyi olacağım. Bir de sesimin güzel olması avantajını da kullanalım dedik ve yavaş yavaş geri vokal de öğrenmeye koyuldum,artık bu işin de ustasıyım. Sahne yetenekleri ile oldukça ilgiliyim. Ölüm duvarları,silah atma,yağmur dansıve yakında ejderha gibi ateş püskürtme... Bunlar benim ekşın tutkumu açıklıyor =D Bu konularda mümkün olduğunca iyi olmaya çalışıyorum.
Geçmişte konular hakkında bilgilerimi geliştirmek ve gençlere hayata bakış açısı kazandırmak için birkaç kez ders verdim. Öğrencilerimle diyalog kurmak hep büyük bir zevk verdi bana. Onlara konuları en ince detayına kadar anlattım,boyunuzun kulağı geçmeyeceğini umarak.
Bazı zamanlar basınla konuşurum grubumuz adına. Mesleğimin de getirileriyle bu konuda oldukça iyiyim. Her yolculuk sonrası bizim arabayı Sıddıktan kurtarabilirsem,sanayiye götürür bi balatalarına, frenlerine baktırırım. Yakında yenileyeceğiz Popogod'ın da izniyle.
11 gün önce dünyaya bir kız çocuğu getirdim. Şiir'im. Şu an hayatımın önceliği onda,turnede olmamız sebebiyle yoruluyoruz biraz ama. O her şeyimiz bizim:)
Sıddık ve Muratla olan arkadaşlığımızdan söz edersek biraz da. Okulda herkes imrenirdi bize. Sıddık'ın şeker çalmadığına inanmazlardı bir türlü,salaklar. Murat da hep tiyatroda denedi şansını,ama olmadı. Sonra uygun olanın müzik olduğunu kavradı:) Muratla ilişkimiz yavaş yavaş farklı yollara saptı. Bu boyuta ilk geçtiğimizde kendimizi çok yalnız hissetmiştik ve o akşam başladı her şey. Bir tutkulu öpücüktür,ayak üstü postadır... hayat bizi buraya getirdi. Onu ve Sıddık'ı çok seviyorum:)
Şimdilik bu kadar...
İlerde rock sıralamasının ön sıralarında ,daha birçok konserde buluşmak dileğiyle.
Nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsanız [Ali Kırcayı öpüyorum burdan]
Sacide Yılmaz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder